كلامي از شيخ بهائي:

آدمی اگر پيامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نيست، زيرا :

     اگر بسيار كار كند، می‌گويند احمق است !

         اگر كم كار كند، می‌گويند تنبل است!

             اگر بخشش كند، مي‌گويند افراط مي‌كند!

                 اگر جمعگرا باشد، می‌گويند بخيل است!

                     اگر ساكت و خاموش باشد می‌گويند لال است!!!

                          اگر زبان‌آوری كند، می‌گويند ورّاج و پرگوست ...!

                             اگر روزه برآرد و شب‌ها نماز بخواند می‌گويند رياكاراست!!!

                                  و اگر نكند میگويند كافراست و بی‌دين .........!!!

لذا نبايد بر حمد و ثنای مردم اعتنا كرد و جز ازخداوند نبايد ازكسی ترسيد.