روزی یکی از شاگردان منسیوس* از او پرسید که " بنا بر آنچه می‌گویی اگر همه ی آدمیان به طور

یکسان دارای فطرت و سرشتی خوب هستند پس چرا بعضی بلند مرتبه و بعضی فرومایه اند؟

 

منسیوس گفت: " آنان که بزرگی ِ سرشته در ذات خود را پیروی می‌کنند به مرتبه عظمت نائل می‌آیند،

ولی آنهایی که کوچکی ِ نهفته در سرشت ِ خویش را متابعت می‌کنند همچنان به حقارت و ناچیزی پایبند

می‌مانند.

 

------------

 

منسیوس: فیلسوف چینی که اعتقادات کنفوسیوسی وی به حدی است که او را حکیم دوم می‌نامند

و به نوعی شاگرد و مروج مکتب کنفسیوس، صد سال پس از وی،  به حساب می‌آید.