گفتم شاید شما هم دوست داشته باشید بشنویدش.
.jpg)
.jpg)
عجب صبري خدا دارد
خدایا یعنی من هم یه روز می میرم؟
آدم واقعا تو دنیای الکترونیک و دیجیتال خودشو گم می کنه مخصوصا اگر کسی هدف نداشته باشه.
خارج از زندگی اینترنتی، وقتی می نشینی و با خودت خلوت می کنی آیا بازم تو فکر و خیال اونجا هستی؟
یه موقعی می شینم و فکر می کنم من جوونم، دستام و نگاه می کنم ، شاداب. قد و قامت، رعنا. چشمها، تیزبین و …
خدایا یعنی منم یه روزی می میرم؟!!
یعنی منم خاک می کنن این دستا استخوان می شه و کم کم با خاک یکی می شه؟!! این قد و قامت شکسته می شه؟!!
و این چشمهام می پوکه (تازه می گن بعد از دفن اولین جایی که از بین می ره، چشمهاست)
یعنی یه روز باید برم زیر خاک و یه چیزی مثل سنگ قبر برام بزارن؟!!
تنهای تنها؟!
دست خالی؟
خدایا می دونم تو کتابت برای اینکه خیال همه رو راحت کنی گفتی: کل نفس ذائقه الموت/ آخرش همتون میاین پیش من.
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ وَنَبْلُوكُم بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً وَإِلَيْنَا تُرْجَعُونَ(انبياء/۳۵)
هر نفسى چشنده مرگ است و شما را از راه آزمايش به بد و نيك خواهيم آزمود و به سوى ما بازگردانيده مىشويد
ولی تازه حالا اول جوونیمه! 
شاید دنیا رو برای من نساختی؟!
ولی خدایا ! چطور دل بکنم؟!
دنیا با این دل فریبی هاش منو از دنیای جدید و جاودانی غافل کرده!
خدایا خیلی ها از یاد مرگ فرار می کنن ولی من دوست دارم یاد مرگ باشم تا نکنه یه وقت غافلگیرانه وارد دنیای جدیدم بشم!
برای خیلی ها یاد مرگ ، ناراحتی و عذاب هست.
ولی برای من تازگی و حیاته، چون بعدش تصمیم می گیرم نو باشم کار جدید بکنم، محکم باشم.
خدایا کمک کن!
